Klasyczna metoda temperatury to naturalna metoda antykoncepcyjna, w której owulację rozpoznaje się na podstawie wzrostu porannej temperatury podstawowej. Podczas owulacji i po niej temperatura ciała wzrasta pod wpływem hormonu progesteronu o około 0,25–0,5 °C. Ten wzrost temperatury oznacza ostatnie dni płodności w bieżącym cyklu i niezawodnie wskazuje, że owulacja już nastąpiła.
Temperatura bazalna to najniższa temperatura ciała w ciągu 24-godzinnego cyklu, która zazwyczaj występuje podczas nocnego snu. Stanowi ona punkt wyjścia krzywej temperatury, na podstawie której można zaobserwować zmiany zachodzące w trakcie całego cyklu. Codzienne rejestrowanie tej wartości wyjściowej pozwala ustalić, kiedy następuje przejście z fazy niższej temperatury do fazy wyższej.
W praktyce temperaturę podstawową mierzy się zazwyczaj zaraz po przebudzeniu, jeszcze przed wstaniem z łóżka, aby zapewnić jak najbardziej stałe warunki. Jeśli po owulacji temperatura utrzymuje się na podwyższonym poziomie przez co najmniej trzy kolejne dni, oznacza to pewny wzrost temperatury – a tym samym koniec fazy płodności w tym cyklu.
Przebieg temperatury w cyklu kobiecym można z grubsza podzielić na dwie fazy: fazę folikularną przed owulacją, charakteryzującą się niższą temperaturą, oraz fazę lutealną po owulacji, charakteryzującą się wyższą temperaturą. Przed owulacją temperatura podstawowa utrzymuje się zazwyczaj na stosunkowo stałym, niższym poziomie. Gdy tylko dojdzie do owulacji, temperatura zazwyczaj wzrasta o 0,25–0,5 °C i pozostaje podwyższona do końca cyklu. Ta dwufazowość krzywej temperatury jest kluczową cechą charakterystyczną cyklu owulacyjnego i pomaga w późniejszym potwierdzeniu, czy doszło do owulacji.
Progesteron odgrywa kluczową rolę w podwyższeniu temperatury po owulacji. Hormon ten jest wytwarzany przez ciałko żółte w fazie lutealnej i oddziałuje na ośrodek regulacji ciepła w mózgu. W rezultacie temperatura ciała nieznacznie wzrasta, co prowadzi do charakterystycznego podwyższenia temperatury podstawowej. To działanie hormonalne pozwala na wiarygodne wykrycie owulacji na podstawie wzrostu temperatury – nawet jeśli nie obserwuje się żadnych dodatkowych objawów.
Aby określić owulację na podstawie pomiaru temperatury podstawowej, należy zawsze mierzyć ją o tej samej porze, w tym samym miejscu, za pomocą cyfrowego termometru do pomiaru temperatury podstawowej (z dokładnością do dwóch miejsc po przecinku). Najdokładniejsza jest temperatura ciała. Pomiar temperatury ciała można wykonać doustnie, dopochwowo lub doodbytniczo. Następnie dane są przenoszone do arkusza cyklu, aplikacji cyklu lub komputera cyklu i poddawane analizie.
Aby metoda pomiaru temperatury zapewniała wiarygodne wyniki, należy spełnić kilka warunków. Temperaturę podstawową należy mierzyć codziennie bezpośrednio po przebudzeniu i jeszcze przed wstaniem z łóżka – najlepiej zawsze o tej samej porze i po co najmniej trzech do czterech godzinach nieprzerwanego snu. Ponieważ czynniki takie jak nieregularny tryb życia, praca zmianowa, podróże, zmiana strefy czasowej, alkohol, stres lub nocne budzenie się mogą łatwo zafałszować temperaturę, metoda ta jest bardzo podatna na zakłócenia.
Wiele kobiet odczuwa ponadto presję, by nie przegapić „idealnego” momentu pomiaru lub aby zapewnić sobie wystarczającą ilość snu. Z tego powodu metoda temperatury nadaje się przede wszystkim dla kobiet o bardzo regularnym trybie życia i stabilnych cyklach. Ponieważ codziennie rejestruje się tylko jedną wartość, nie można w pełni odzwierciedlić przebiegu cyklu – co w przypadku nieregularności może prowadzić do niepewności.
Więcej informacji: Frauenärzte-im-Netz.de – Samodzielne określanie dni płodnych
Przy idealnym stosowaniu, tj. bez stosunków płciowych w okresie przed owulacją, przy regularnym trybie życia i zdyscyplinowanym codziennym pomiarze, klasyczna metoda temperatury charakteryzuje się wskaźnikiem Pearla wynoszącym od 0,8 do 3.* Oznacza to, że w ciągu roku 0,8–3 na 100 kobiet zajdzie w niechcianą ciążę. Przy typowym stosowaniu metoda ta jest mniej pewna i dochodzi do znacznie większej liczby niechcianych ciąż.
*Wytyczne dotyczące antykoncepcji Niemieckiego Towarzystwa Ginekologii i Położnictwa (DGGG). 2004. Tutaj znajdziesz aktualną wersję Wytyczne dotyczące antykoncepcji niehormonalnej.
Dzięki OvulaRing pomiar temperatury staje się znacznie prostszy. Wyniki są też znacznie dokładniejsze, a błędy pomiarowe praktycznie wykluczone. Nie musisz pamiętać o porannym pomiarze, ani zapisywać wyników, ani analizować wykresów temperatury.
Dzięki pomiar w wysokiej rozdzielczości Co 5 minut, 288 razy dziennie, OvulaRing może w pełni odzwierciedlić Twój cykl i zapewnia precyzyjne wyniki nawet w przypadku nieregularnych cykli i różnych stylów życia. Nie ma przy tym znaczenia, ile spałaś, o której wstajesz rano, czy pracujesz na zmiany, czy też podróżujesz między różnymi strefami czasowymi. W ten sposób OvulaRing może optymalnie wspierać Cię w stosowaniu metody temperatury i sprawić, że będzie ona dla Ciebie znacznie bezpieczniejsza.
Klasyczna metoda temperatury ma wskaźnik Pearla wynoszący około 0,8–3 przy idealnym stosowaniu. W typowych warunkach jest to znacznie mniej wiarygodne, ponieważ wiele czynników związanych z codziennym życiem może zafałszować poranny pomiar.
Metoda temperatury pozwala wykryć owulację nie z góry, ale dopiero z perspektywy czasu, po tym jak temperatura utrzymywała się na podwyższonym poziomie przez co najmniej trzy kolejne dni.
Jest przeznaczona przede wszystkim dla kobiet z regularny tryb życia, stabilny rytm snu i regularnych cykli. W przypadku pracy zmianowej, zaburzeń snu lub nieregularnego cyklu jest ona mniej wiarygodna.
Brak snu, stres, alkohol, podróże, zmiana strefy czasowej, późne kładzenie się spać, choroba, leki oraz nocne budzenie się mogą wpływać na temperaturę podstawową i zafałszować wynik pomiaru.
Metoda temperatury opiera się wyłącznie na temperatura podstawowa.
Ta metoda symptotermiczna łączy pomiar temperatury z drugi sygnał ciała, zazwyczaj śluz szyjki macicy, i dzięki temu jest uważany za znacznie bezpieczniejsze.
